Bybel Online

Die "skakels" in blou geskryf in Frans, lei jou na 'n artikel in Frans. In hierdie geval kan jy ook kies uit drie ander tale: Engels, Spaans, Portugees.

English  Español  Português  Français  Català  Românesc  Italiano  Deutsch

Polski  Magyar  Hrvatski  Slovenský  Slovenski  český  Shqiptar  Nederlands

 Svenska  Norsk  Suomalainen  Dansk  Icelandic  Lietuvos  Latvijas  Eesti

עברי  ייִדיש  ქართული  ελληνικά  հայերեն  Kurd  Azərbaycan  اردو   Türk  العربية  فارسی     

Pусский  Yкраїнський  Македонски  Български  Монгол  беларускі  Қазақ  Cрпски                 

Hausa  Swahili  Afrikaans  Igbo  isiXhosa  Yorùbá  Zulu  አማርኛ  Malagasy  Soomaali

   हिन्दी  नेपाली  বাঙালি  ਪੰਜਾਬੀ  தமிழ்  中国  ไทย  ខ្មែរ  ລາວ  Tiếng việt  日本の  한국의

Tagalog  Indonesia  Malaysia  Jawa  Myanmar

Die belofte van God

Wat om te doen?

Die elementêre onderrig van die Bybel

Die viering van die herdenking van die dood van Jesus Christus

"Want Christus, ons pasga, is inderdaad geoffer"

(1 Korintiërs 5: 7)

Klik op die skakel om die artikelopsomming te sien

Die datum van die volgende herdenking van die dood van Jesus Christus is Dinsdag 12 April 2022 na sononder

Hoe word hierdie datum bereken?

U kan 'n gedetailleerde uiteensetting hieronder in die tale sien:

English   Français   Nederlands

- Die Pasga is die model van die goddelike vereistes vir die viering van die gedenkteken van die dood van Christus: "want dié dinge is ’n skaduwee van die toekomstige dinge, maar die werklikheid behoort aan die Christus" (Kolossense 2:17). "Want aangesien die Wet ’n skaduwee het van die toekomstige goeie dinge, maar nie die wese van die dinge nie" (Hebreërs 10: 1).

- Slegs "besnyde" mense kan pasga vier: "En as ’n inwonende vreemdeling as ’n vreemdeling by jou woon en hy die pasga vir Jehovah wil vier, moet almal by hom wat manlik is, besny word. Eers dan mag hy nader kom om dit te vier; en hy moet soos ’n boorling van die land word. Maar geen onbesnedene mag daarvan eet nie" (Eksodus 12:48).

- Christene is nie onder die verpligting van fisiese besnydenis nie. Sy besnydenis word geestelik: "En julle moet die voorhuid van julle hart besny en julle nek nie langer verhard nie" (Deuteronomium 10:16, Handelinge 15:19,20,28,29 "Apostoliese Besluit", Romeine 10: 4 "Christus is die einde van die wet" (gegee aan Moses)).

- Geestelike besnydenis van die hart beteken gehoorsaamheid aan God en sy seun Jesus Christus: "Die besnydenis is in werklikheid slegs van nut as jy die wet onderhou; maar as jy ’n oortreder van die wet is, het jou besnydenis onbesnedenheid geword.  As ’n onbesnedene dan die regverdige vereistes van die Wet nakom, sal sy onbesnedenheid as besnydenis gereken word, nie waar nie? En die persoon wat van nature onbesnede is, sal, deur die Wet na te kom, vir jou oordeel wat mét die geskrewe kode en besnydenis daarvan ’n oortreder van die wet is. Want hy is nie ’n Jood wat dit uiterlik is nie, en ook is besnydenis nie dit wat uiterlik aan die vlees is nie. Maar hy is ’n Jood wat dit innerlik is, en sy besnydenis is dié van die hart deur gees, en nie deur ’n geskrewe kode nie. Die lof van so iemand kom nie van mense nie, maar van God" (Romeine 2:25-29) (Les enseignements bibliques).

- Geestelike onbesnedenheid verteenwoordig ongehoorsaamheid teenoor God en sy seun Jesus Christus: "Hardkoppiges en onbesnedenes van hart en ore, julle weerstaan altyd die heilige gees; soos julle voorvaders gedoen het, so doen julle. Watter een van die profete het julle voorvaders nie vervolg nie? Ja, hulle het dié doodgemaak wat die koms van die Regverdige vooruit aangekondig het, wie se verraaiers en moordenaars julle nou geword het, julle wat die Wet, soos oorgedra deur engele, ontvang het maar nie nagekom het nie" (Handelinge 7:51-53) (Les enseignements bibliques (Ce que la Bible interdit)).

- Geestelike besnydenis van die hart word benodig vir deelname aan die herdenking van die dood van Christus (Mag die Christelike hoop hemelse of aardse wees): "Laat ’n mens homself eers ná noukeurige ondersoek goedkeur, en laat hom só van die brood eet en uit die beker drink" (1 Korintiërs 11:28).

- Die Christen moet 'n ondersoek van gewete maak voordat hy deelneem aan die herdenking van die dood van Christus. As hy van mening is dat hy 'n suiwer gewete voor God het, het hy geestelike besnydenis, dan kan hy deelneem aan die herdenking van die dood van Christus (Mag die Christelike hoop hemelse of aardse wees) (La résurrection céleste; La résurrection terrestre; La Grande Foule; La libération).

- Die eksplisiete bevel van Christus om simbolies van sy vlees en sy "bloed" te eet, is 'n uitnodiging aan alle getroue Christene om "ongesuurde brode" te eet wat sy vlees verteenwoordig en van die sny, wat sy "bloed" voorstel: "Ek is die brood+ van die lewe. Julle voorvaders het die manna in die wildernis geëet en tog gesterf. Dít is die brood wat uit die hemel neerdaal, sodat enigeen daarvan kan eet en nie sterf nie.  Ek is die lewende brood wat uit die hemel neergedaal het; as iemand van hierdie brood eet, sal hy vir ewig lewe; en in werklikheid is die brood wat ek sal gee, my vlees+ vir die lewe van die wêreld.” Daarom het die Jode met mekaar begin twis en gesê: “Hoe kan hierdie man ons sy vlees gee om te eet?” Toe het Jesus vir hulle gesê: “Voorwaar, voorwaar, ek sê vir julle: Tensy julle die vlees+ van die Seun van die mens eet en sy bloed drink, het julle geen lewe+ in julleself nie. Hy wat hom met my vlees voed en my bloed drink, het die ewige lewe, en ek sal hom op die laaste dag opwek; want my vlees is ware voedsel, en my bloed is ware drank. Hy wat hom met my vlees voed en my bloed drink, bly in eenheid met my, en ek in eenheid met hom. Net soos die lewende Vader my uitgestuur het en ek weens die Vader lewe, sal ook hy wat hom met my voed, ja, hy, weens my lewe. Dít is die brood wat uit die hemel neergedaal het. Dit is nie soos toe julle voorvaders geëet en tog gesterf het nie. Hy wat hom met hierdie brood voed, sal vir ewig lewe" (Johannes 6:48-58) (Jésus-Christ le seul chemin).

- Daarom moet alle getroue Christene, ongeag hul hoop, hemelse of aardse, brood en wyn neem van die herdenking van die dood van Christus, dit is 'n gebod: "Toe het Jesus vir hulle gesê: “Voorwaar, voorwaar, ek sê vir julle: Tensy julle die vlees van die Seun van die mens eet en sy bloed drink, het julle geen lewe in julleself nie. (...) Net soos die lewende Vader my uitgestuur het en ek weens die Vader lewe, sal ook hy wat hom met my voed, ja, hy, weens my lewe" (Johannes 6:53,57).

- Die herdenking van die dood van Christus word slegs gevier tussen getroue volgelinge van Christus: "Daarom, my broers, wanneer julle bymekaarkom om dit te eet, wag vir mekaar" (1 Korintiërs 11:33) (Adoration à Jéhovah en congrégation).

- As jy wil deelneem aan die herdenking van die dood van Christus en jy is nie Christelik nie, moet jy gedoop word, met die opregte wens om die gebooie van Christus te gehoorsaam: "Gaan dus en maak dissipels van mense van al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader+ en van die Seun en van die heilige gees, en leer hulle om alles te onderhou+ wat ek julle beveel het. En kyk! ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die stelsel van dinge" (Matteus 28: 19,20) (Baptême).

Die ander skape

"Ek het ander skape, wat nie van hierdie kraal is nie. Ek moet hulle ook inbring, en hulle sal na my stem luister, en hulle sal een kudde onder een herder word"

(Johannes 10:16)

’n Noukeurige lees van Johannes 10:1-16 openbaar dat die sentrale tema die identifikasie van die Messias as die ware herder vir sy dissipels, die skape, is.

In Johannes 10:1 en Johannes 10:16 staan ​​daar geskrywe: "Ek verseker julle: Hy wat nie by die deur van die skaapkraal ingaan nie maar iewers anders opklim, is ’n dief en ’n rower. (...) Ek het ander skape, wat nie van hierdie kraal is nie. Ek moet hulle ook inbring, en hulle sal na my stem luister, en hulle sal een kudde onder een herder word". "Hierdie kraal" verteenwoordig die gebied waar Jesus Christus, die nasie van Israel, in die konteks van die Mosaïese wet gepreek het: "Jesus het hierdie 12 uitgestuur en hulle die volgende instruksies gegee: “Moenie afdraai en ’n pad volg wat na die nasies lei nie, en moenie in enige Samaritaanse stad ingaan nie,  maar hou eerder aan om na die verlore skape van die huis van Israel te gaanl” (Matteus 10:5,6). “Hy het geantwoord: “Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel"” (Matteus 15:24). Hierdie kraal is ook die "huis van Israel".

In Johannes 10:1-6 staan ​​geskrywe dat Jesus Christus voor die poort van die omheining verskyn het. Dit het gebeur ten tyde van sy doop. Die “poortwagter” was Johannes die Doper (Matteus 3:13). Deur Jesus, wat die Christus geword het, te doop, het Johannes die Doper die deur vir hom oopgemaak en getuig dat Jesus die Christus en die Lam van God is: "Die volgende dag het hy Jesus na hom toe sien kom, en hy het gesê: “Kyk, die Lam van God wat die sonde+ van die wêreld wegneem!"" (Johannes 1:29-36).

In Johannes 10:7-15, terwyl hy op dieselfde messiaanse tema bly, gebruik Jesus Christus nog 'n illustrasie deur homself as die "Poort" aan te wys, die enigste plek van toegang op dieselfde manier as Johannes 14:6: " Jesus het vir hom gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur my nie"". Die hooftema van die onderwerp is altyd Jesus Christus as Messias. Vanaf vers 9, van dieselfde gedeelte (hy verander weer sy illustrasie), wys hy homself aan as die herder wat sy skape laat wei deur hulle "in of uit" te maak om hulle te voed. Die onderrig is beide gesentreer op hom en op die manier waarop hy vir sy skape moet sorg. Jesus Christus wys homself aan as die voortreflike herder wat sy lewe vir sy dissipels sal aflê en wat sy skape liefhet (anders as die salarisherder wat nie sy lewe sal waag vir skape wat nie aan hom behoort nie). Weereens is die fokus van Christus se leer Homself as 'n herder wat homself vir sy skape sal offer (Matteus 20:28).

Johannes 10:16-18: "Ek het ander skape, wat nie van hierdie kraal is nie. Ek moet hulle ook inbring, en hulle sal na my stem luister, en hulle sal een kudde onder een herder word.  Daarom het die Vader my lief, omdat ek my lewe gee, sodat ek dit weer kan ontvang.  Niemand neem dit van my af weg nie, maar ek gee dit uit my eie. Ek het gesag om dit te gee, en ek het gesag om dit weer te ontvang. Ek het hierdie gebod van my Vader ontvang".

Deur hierdie verse te lees, met inagneming van die konteks van die voorafgaande verse, kondig Jesus Christus destyds 'n revolusionêre idee aan, dat hy sy lewe nie net ten gunste van sy Joodse dissipels (hierdie kraal) sou opoffer nie, maar ook ten gunste van ander dissipels wat nie deel van hierdie kraal van Israel sou wees nie. Die bewys is dat die laaste gebod wat hy aan sy dissipels oor die prediking gee, dit is: "Maar julle sal krag ontvang wanneer die heilige gees op julle kom, en julle sal getuies van my wees in Jerusalem, in die hele Judeʹa en Samariʹa en tot in die mees afgeleë deel van die aarde" (Handelinge 1:8). Dit is juis tydens die doop van Cornelius dat die woorde van Christus in Johannes 10:16 begin realiseer (Sien die historiese weergawe van Handelinge hoofstuk 10).

Dus is die "ander skape" van Johannes 10:16 van toepassing op nie-Joodse Christene in die vlees. In Johannes 10:16-18 beskryf dit die eenheid in die gehoorsaamheid van die skape aan die Herder Jesus Christus. Hy het ook van al sy dissipels in sy dag gepraat as 'n "klein kuddetjie": "Moenie bang wees nie, klein kuddetjie, want julle Vader het dit goedgevind om die Koninkryk aan julle te gee" (Lukas 12:32). Op Pinkster van die jaar 33 het die dissipels van Christus slegs 120 getel (Handelinge 1:15). In die voortsetting van die verslag van Handelinge kan ons lees dat hulle getal tot 'n paar duisend sal styg (Handelinge 2:41 (3000 siele); Handelinge 4:4 (5000)). Hoe dit ook al sy, die nuwe Christene, hetsy in die tyd van Christus of in dié van die apostels, het 'n "klein kuddetjie" verteenwoordig met betrekking tot die algemene bevolking van die volk Israel en dan vir die hele ander nasies van die tyd.

Laat ons verenig bly soos Christus sy Vader gevra het

"Ek bid nie net vir hulle nie, maar ook vir dié wat deur hulle woorde geloof in my stel. Vader, op hierdie manier kan hulle almal een wees en in eenheid met ons wees, net soos u in eenheid met my is en ek in eenheid met u. As gevolg hiervan kan die wêreld glo dat u my gestuur het” (Johannes 17:20,21).

Hoe om die herinnering aan die dood van Jesus Christus te vier?

"Hou aan om dit tot my gedagtenis te doen"

(Lukas 22:19)

Ná die Pasga-seremonie het Jesus Christus die patroon vir die toekomstige viering van die herinnering aan sy dood gestel (Lukas 22: 12-18). Hulle is in hierdie Bybelse gedeeltes, evangelies:

 

Matteus 26: 17-35.

Markus 14: 12-31.

Lukas 22: 7-38.

Johannes hoofstuk 13 tot 17.

 

Jesus het in nederigheid 'n les gegee, die voete van sy dissipels gewas (Johannes 13: 4-20). Nietemin moet hierdie gebeurtenis nie as 'n ritueel beskou word om voor die gedenkdag te oefen nie (vergelyk Johannes 13:10 en Matteus 15: 1-11). Ons moet dus goed geklee wees (Johannes 13: 10a, 12 vergelyk met Matteus 22: 11-13). Terloops, op die terreine van Jesus Christus, het die soldate die klere wat hy daardie aand gedra het, weggeneem. Die rekening van Johannes 19:23,24: "En toe die soldate Jesus aan die paal gehang het, het hulle sy boklere geneem en vier dele gemaak, vir elke soldaat ’n deel, en die onderkleed. Maar die onderkleed was sonder ’n naat, van bo af in sy volle lengte aaneen geweef. Daarom het hulle vir mekaar gesê: “Laat ons dit nie skeur nie, maar laat ons daarvoor loot om te bepaal wie s’n dit sal wees.” Dit was sodat die Skrifgedeelte vervul sou word: “Hulle het my boklere onder mekaar verdeel, en oor my klere het hulle die lot gewerp.” En die soldate het hierdie dinge werklik gedoen". Jesus Christus het kwaliteit klere gedra, in ooreenstemming met die belangrikheid van die seremonie. Sonder om ongeskrewe reëls in die Bybel te stel, sal ons goeie oordeel uitoefen oor hoe om aan te trek (Hebreërs 5:14).

 

Judas Iskariot het voor die seremonie gelaat. Dit dui aan dat hierdie seremonie gevier moet word net onder getroue Christene (Mattheus 26: 20-25; Mark 14: 17-21; Johannes 13: 21-30; Lukas se rekening is nie altyd chronologiese, maar in 'n "logiese volgorde"; Vergelyk Lukas 22: 19-23 en Lukas 1: 3 "my ook voorgeneem om dit in logiese volgorde"; 1 Korintiërs 11: 28,33)).

 

Die seremonie van herinnering word beskryf met groot eenvoud: "Terwyl hulle verder geëet het, het Jesus ’n brood geneem, en nadat hy ’n seën gevra het, het hy dit gebreek en dit vir die dissipels gegee en gesê: “Neem, eet. Dit beteken my liggaam.” Ook het hy ’n beker geneem, en nadat hy gedank het, het hy dit vir hulle gegee en gesê: “Drink almal daaruit; want dit beteken my ‘bloed van die verbond’, wat vir baie uitgestort sal word tot vergifnis van sondes. Maar ek sê vir julle: Ek sal van nou af hoegenaamd nie van hierdie vrug van die wingerdstok drink tot op daardie dag wanneer ek dit nuut saam met julle in die koninkryk van my Vader drink nie.” Uiteindelik het hulle, nadat hulle lofliedere gesing het, na die Olyfberg uitgegaan" (Matteus 26:26-30). Christus verduidelik die rede vir hierdie seremonie, die betekenis van sy offer, wat die ongesuurde brode, simbool van sy sondelose liggaam en die beker, 'n simbool van sy bloed verteenwoordig. Hy het sy dissipels gevra om elke jaar sy dood te vier op 14 Nisan (Joodse kalendermaand) (Lukas 22:19).

 

Die evangelie van Johannes vertel ons van Christus se leer na hierdie seremonie, waarskynlik van Johannes 13:31 tot Joh. 16:30. Jesus het gebid tot sy Vader, in Johannes hoofstuk 17. Mattheus 26:30, vertel ons: "Uiteindelik het hulle, nadat hulle lofliedere+ gesing het, na die Olyfberg uitgegaan". Dit is waarskynlik dat die loflied na die gebed van Jesus Christus is.

 

Die seremonie

 

Ons moet die model van Christus volg. Die seremonie moet georganiseer word deur een persoon, 'n ouderling, 'n pastoor, 'n priester van die Christelike gemeente. As die seremonie in familie gehou word, is dit die hoof van die Christelike familie wat dit moet vier. Sonder 'n man moet die Christenvrou wat die seremonie organiseer, gekies word uit getroue ou vroue (Titus 2: 3). In hierdie geval sal die vrou haar kop moet bedek (1 Korintiërs 11: 2-6).

 

Wie die seremonie organiseer, sal besluit om in hierdie omstandighede te onderrig op grond van die evangelieverhaal, miskien deur hulle te lees deur daarop te kommentaar lewer. 'N Finale gebed wat aan Jehovah God gerig word, sal uitgespreek word. Prys mag gesing word in aanbidding aan Jehovah God en om sy Seun, Jesus Christus, te eer.

 

Met betrekking tot die brood, is die soort van graan nie genoem, maar dit moet gedoen word sonder gis (Hoe om ongesuurde brood (video voor te berei)). Vir wyn kan dit in sommige lande moeilik wees om een ​​te kry. In hierdie uitsonderlike geval is dit die leiers wat sal besluit hoe om dit op die mees geskikte manier te vervang op grond van die Bybel (Joh. 19:34). Jesus Christus het getoon dat in uitsonderlike gevalle uitsonderlike besluite geneem kan word en dat die genade van God in hierdie omstandighede sal toepas (Mattheus 12: 1-8).

 

Daar is geen Bybelse inligting oor die presiese duur van die seremonie nie. Daarom is dit die een wat hierdie gebeurtenis sal organiseer wat goeie oordeel sal toon. Die enigste belangrike Bybelse punt met betrekking tot die tydsberekening van die seremonie is die volgende: die geheue van die dood van Jesus Christus moet gevier word "tussen twee aande": Na sonsondergang van 13/14 "Nisan", en voor sonsopkoms. Johannes 13:30 vertel ons Judas Iskariot voor die seremonie verlaat het, "En dit was nag" (Eksodus 12: 6).

 

Jehovah God het hierdie pasga wet bepaal: "En die offerande van die pasgafees mag nie oornag tot die oggend toe oorbly nie" (Eksodus 34:25). Hoekom? Die dood van die Paaslam moes plaasvind tussen die twee aande. Die dood van Christus, die Lam van God, verklaar "'n oordeel" ook "tussen twee aande", voor sonsopkoms, "voordat die haan gekraai": "Toe het die hoëpriester sy boklere geskeur en gesê: “Hy het gelaster! Waarvoor het ons nog getuies nodig? Kyk! Nou het julle die lastering gehoor. Wat is julle mening?” Hulle het geantwoord: “Hy verdien die dood.” (...) En onmiddellik het ’n haan gekraai. En Petrus het die woord onthou wat Jesus gespreek het, naamlik: “Voordat ’n haan kraai, sal jy my drie keer verloën.” En hy het buitentoe gegaan en bitterlik gehuil" (Matteus 26: 65-75; Psalms 94:20 "hy maak wee deur dekreet", Johannes 1: 29-36, Kolossense 2:17, Hebreërs 10: 1). God seën die getroue Christene van die hele wêreld deur Sy Seun, Jesus Christus, amen.

 

Die belofte van God

Wat om te doen?

Die elementêre onderrig van die Bybel

 

Die belofte van god

Engels: http://www.yomelyah.com/439659476

Frans: http://www.yomelijah.com/433820451

Spaans: http://www.yomeliah.com/441564813

Portugees: http://www.yomelias.com/435612656

 

Hoofkieslys:

Engels: http://www.yomelyah.com/435871998

Frans: http://www.yomelijah.com/433820120

Spaans: http://www.yomeliah.com/435160491

Portugees: http://www.yomelias.com/435612345